Το αντανακλαστικό της απόσυρσης είναι ένα νωτιαίο αντανακλαστικό που διασφαλίζει την απομάκρυνση από δυνητικά βλαπτικά ερεθίσματα.
Δεινόσαυρος της Κρητιδικής περιόδου. Αναγνωρίζεται από το χαρακτηριστικό οστέινο λοφίο πίσω από το κεφάλι του και από τα τρία κέρατά του.
Η οδοντοφυΐα των διαφόρων ειδών θηλαστικών μαρτυρά τις διατροφικές τους συνήθειες.
Αρχαίο ερπετό, με οστέινες πλάκες στην ράχη του που χρησίμευαν για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός του.
Ένα είδος κεφαλόποδων με εξωσκελετό που έχει εκλείψει. Αποτελούν εξαιρετικά απολιθώματα δεικτών.
Ένα θηλαστικό με χαρακτηριστικά ερπετού: γεννά αυγά και έχει ενιαία οπή εξόδου για το γεννητικό και πεπτικό σύστημα (κλοάκη).
Οι πρόγονοι των αραχνοειδών και των καρκινοειδών ανήκαν στην ομοταξία των Τριλοβιτών.
Ομάδα ψαριών με χόνδρινο σκελετό. Γνωστότερα είδη τους είναι ο μεγάλος λευκός καρχαρίας και ο μεγάλος σφυροκέφαλος καρχαρίας.
Κατά την εξέλιξη των ειδών αναπτύχθηκαν ξεχωριστά διαφόρων ειδών όργανα όρασης.
Ιπτάμενο προϊστορικό ερπετό που έμοιαζε με τα σημερινά πουλιά, αν και δεν υπάρχει εξελικτική σχέση μεταξύ τους.
Για τη διόρθωση της μυωπίας και της υπερμετρωπίας χρησιμοποιούνται κοίλοι και κυρτοί φακοί.
Για την παραγωγή του λόγου απαιτείται η συγχρονισμένη λειτουργία διαφόρων κέντρων του φλοιού.
Εμφανίζει χαρακτηριστικά πτηνού και ερπετού ταυτόχρονα, γι' αυτό πιθανολογείται ως πρόγονος των πτηνών.
Προβοσκιδωτό ζώο, πρόγονος του σημερινού ελέφαντα, που ο προϊστορικός άνθρωπος συχνά κυνηγούσε.
Το κάπνισμα προκαλεί σημαντικές βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή καρκίνο του πνεύμονα.
Θαλάσσιο θηλαστικό, το μεγαλύτερο από τα γνωστά ζώα του πλανήτη.
Οι πιγκουίνοι είναι πτηνά που ζουν στην Ανταρκτική και έχουν προσαρμοστεί στις χαμηλές θερμοκρασίες και στο κολύμπι.
Τα γραφικά παρουσιάζουν την ανατομία της τουλίπας, του νάρκισσου και του γάλανθου.
Πολλά από τα ψάρια γλυκού νερού είναι ιδιαίτερα δημοφιλή για τη διατροφική τους αξία.
Είδος δηλητηριώδους φιδιού ευρέως διαδεδομένο στην Ευρώπη. Το δάγκωμα της οχιάς σπανίως είναι θανατηφόρο για τον άνθρωπο.
Τα δικοτυλήδονα έχουν δύο εμβρυακά φύλλα (κοτυληδόνες), ενώ τα μονοκοτυλήδονα έχουν μόνο ένα.